Sekolah kebangsaan/public untuk anak-anak golongan B40 dan M40 ni sebenarnya bukan dicipta untuk lahirkan orang genius atau ajar dorang berfikir secara kritis. Sebaliknya, sistem ni lebih kepada 'kilang' nak hasilkan pekerja secara lambak—pekerja yang patuh, dengar cakap, dan senang nak dikawal.
Budak-budak dilatih untuk sentiasa tunggu cikgu atau orang atasan suap maklumat bulat-bulat. Siapa pandai-pandai buat inisiatif sendiri, kena marah. Tapi siapa yang lurus bendul ikut arahan sebiji-sebiji, orang tu yang akan dipuji.
Harga diri letak pada gred: Nilai dan kehebatan seorang budak tu diukur semata-mata pada huruf atas sekeping kertas (result exam). Sistem ni langsung tak pandang kebolehan sebenar dorang untuk solve masalah dalam dunia realiti. Asalkan A, dialah paling pandai.
Jadi hamba deadline: Kerja sekolah (homework) yang bertimbun hari-hari tu bukannya nak bagi ilmu tu lekat kat kepala sangat pun. Ia sebenarnya ibarat "kem latihan korporat" untuk biasakan budak-budak ni kejar deadline buta-buta, semata-mata nak puaskan hati bakal bos dorang dekat office nanti.
Teori ni berasas sebab hakikatnya, sistem dunia ni memang takkan boleh jalan kalau semua manusia atas muka bumi ni pandai berfikir secara kritis, atau kalau semua orang jadi kaya.